Collectie

Toenmalig minister van Leefmilieu Jan Lenssens (CVP) legt uit wat er precies verandert voor de Vlaamse storten vanaf 15 mei 1983. Deze datum is de uiterste datum vooropgesteld door de OVAM om een vergunningsaanvraag voor stortplaatsen in te dienen.

De milieubeweging stelt de reflex van de beleidsmakers om alles vanuit een economisch standpunt te bekijken aan de kaak.

De groene partij Agalev hekelt het idee om een kunstmatig eiland voor de Belgische kust te bouwen om afval op te storten. In dit kader publiceert ze deze affiche: "Géén afvaleiland voor de kust. De zee is geen vuilbak."

Het actiecomité tegen het industrieel stort in Brecht brengt een affiche uit waarvan de slogan voor zich spreekt: "Als wij iets verkeerd eten, worden we ziek. Met de grond is dat hetzelfde." Hiermee wijzen ze terecht op de link tussen (oude)…

Er woedt begin de jaren 1980 hevig protest tegen de trafiek van afval vanuit Nederland. De omvang hiervan overstijgt op dat moment één miljoen ton per jaar.

De ALR-hongerstakers informeren de de publieke opinie via een pamflet en pogen zo sympathie te winnen voor het waarom van hun actie.

Enkele leden van de "Aktiegroep Leefmilieu Rupelstreek" (ALR) gaan in 1982 in hongerstaking tegen het eerste saneringsplan dat de OVAM voor de Rupelstreek uitgewerkt.

Eddy Stuer slaagt samen met enkele andere leden van de ALR in 1982 een meer radicale weg in. Zij starten dan een hongerstaking om het storten in de Rupelstreek zo snel mogelijk te laten staken.

Eddy Stuer kondigt een nieuwe actie van de Aktiegroep Leefmilieu Rupelstreek (ALR) aan voor de verzamelde pers (1982).

Verschillende AGALEV-politici protesteren mee tegen de stortvergunning voor het gipsafval van het bedrijf Prayon-Rupel (Brussel, 1991-1992).