Collectie

Vulcanus II is één van de schepen die men in de jaren 1970 en 1980 inzet om industrieel afval op zee te verbranden. Deze foto maakt de enorme impact op het milieu van deze afvalverwerkingstechniek duidelijk.

De "15 mei stort vrij"-betogingen streven naar het bannen van stortplaatsen vanaf 15 mei 1983, de uiterste datum vooropgesteld door de OVAM om een vergunningsaanvraag voor stortplaatsen in te dienen.

De "Aktiegroep Leefmilieu Rupelstreek" inaugereert een groot antistortmonument op 15 mei 1983. Deze symbolische datum is door de OVAM vooropgesteld als deadline om een vergunningsaanvraag voor stortplaatsen in te dienen (Rumst, 1983).

Actievoerders versperren de grens voor een vrachtwagen met Nederlands afval. Men transporteert begin de jaren 1980 meer dan één miljoen ton afval per jaar vanuit Nederland naar Vlaanderen. De acties hiertegen worden steeds grimmiger.

Leden van de "Aktiegroep Leefmilieu Rupelstreek" (ALR) gaan in hongerstaking tegen het eerste saneringsplan dat de OVAM in 1982 voor de Rupelstreek uitwerkt.

De "Aktiegroep Leefmilieu Rupelstreek" (ALR) slaagt er na jarenlange protesten zelfs in Koning Boudewijn bezorgd te maken voor de afvalproblematiek in hun regio.

De stad Mechelen overtuigt de OVAM zich op haar grondgebied te vestigen. De zetel van de afvalstoffenmaatschappij belandt na een omzwerving in de NOVA-toren uiteindelijk in het oude hospitaal in de Kanunnik De Deckerstraat (Mechelen, 1982).

Dit organogram toont naast de structuur van de OVAM bij haar oprichting, ook de positie die deze maatschappij inneemt in het Vlaamse milieubeleidslandschap (1981).

Frank Parent wordt in 1982 de eerste administrateur-generaal van de OVAM, welke functie hij meer dan twintig jaar blijft bekleden. Henny De Baets volgt hem op in 2005.

Om de mensen te sensibiliseren voor de afvalproblematiek stippelde de ALR een fietsroute uit, de zogenaamde ‘stortroute’. Deze gidste je over een traject van 25 kilometer langs 16 bezienswaardige stortplaatsen.